کاملن نا آرام
سرشار از پی نوشت، مثل ِ خود ِ زندگی، که بدون ِ پی نوشت، چیزی جز یک سوء تفاهم ِ بزرگ نیست
بر ماست
یه سری فکرها هم مثل شن و ماسه می مونن؛
هرچی هم مغزت رو بتکونی، آخر سر یه سریشون لای درز و دورزها گیر می کنن و بیرون نمیان
بی خیر
داشت عباس قلی خان پسری، پسر بی ادب و بی هنری
و به ما معرفیش نمی کرد؛ می گفت شوما حیفی
بمب افکن
ملالی نیست جز دوری شما که همچون بمب اتم هیروشیماس
!خطر ریزش!
یک نفره وارد هواهای دونفره نشوید
اسمش مسافر نبود
نیامد که بماند؛
که اگر آمده بود نگاهش می داشتیم به ضرب و زور
گرچه ضرب و زورمان هیچ گاه زیاد نبود...
همان بهتر که نیامد،
تا بگوییم نگاهش می داشتیم اگر می آمد؛
تغییر مکان ناآرام ها
از اینجا تازه کم کم داشت خوشم میومد که پیشنهاد اغواکننده ی سایت داری!! من و وسوسه کرد و از اینجا روند و به
اونجا
کشوند!
بعله
ریـــدمان
واسه کسی مردم که برام تب نکرد..
چه باک!
ما اهل کم فروشی نیستیم!
پستهای جدیدتر
پستهای قدیمیتر
صفحهٔ اصلی
اشتراک در:
پستها (Atom)
دیگر ناآرام ها
آدامس با طعم کروکودیل
بايگانی وبلاگ
▼
2014
(2)
▼
ژوئن
(2)
آرام جان
رویای مجسم
◄
2013
(15)
◄
نوامبر
(2)
◄
اکتبر
(13)
◄
2010
(43)
◄
دسامبر
(2)
◄
نوامبر
(12)
◄
اکتبر
(12)
◄
سپتامبر
(6)
◄
اوت
(9)
◄
فوریهٔ
(1)
◄
ژانویهٔ
(1)
◄
2009
(5)
◄
دسامبر
(2)
◄
نوامبر
(3)
◄
2008
(2)
◄
آوریل
(2)
دنبال کننده ها